وقتي دل تنگ شدي به ياد بيار کسي رو که خيلي دوستت داره وقتي نااميد شدي به ياد بيار کسي رو که تنها اميدش تويي وقتي پر از سکوت شدي به ياد بيار کسي رو که به صدات محتاجه وقتي دلت خواست از غصه بشکنه به ياد بيار کسي رو که توي دلت يه کلبه ساخت.
اگر قرار باشه ظرف 24 ساعت دنيا به پايان برسه تموم خط هاي تلفن و تالارهاي گفتگو و ايميل ها اشغال ميشه. پر ميشه از كلمه هاي (( از اينكه رنجوندمت پشيمونم من رو ببخش يا تو را عاشقانه مي پرستم يا مراقب خودت باش )) اما بين اين همه پيام يكي از همه تكون دهنده تره (( هميشه عاشقت بودم ولي هيچوقت بهت نگفتم )) پس عشق و محبت را تقديم آنكه دوستش داريم كنيم شايد فردايي دگر هرگز نباشد.
زندگی(تقدیم به بهروزتنهاکسی که ازتنهایی منوبیرون آورد)
زندگی ، وزن نگاهی است که در خاطره ها می ماند.شاید این حسرت بیهوده که بر دل داری. شعله گرمی امید تو را ، خواهد کشت. زندگی درک همین اکنون است. زندگی شوق رسیدن به همان فردایی است . که نخواهد امد. تو نه در دیروزی ، و نه در فردایی. ظرف امروز ، پر از بودن توست. شاید این خنده که امروز ، دریغش کردی آخرین فرصت همراهی با امید است. زندگی یاد غریبی است که در سینه خاک به جا می ماند .
ببخشم کسانی را که هر چه خواستند با من با دلم با احساسم کردند ومرا در دوردست خودم تنها گذاردند و من امروز به پایان خودم نزدیکم... پروردگارا به من بیاموز در این فر صت حیاتم آهی نکشم برای کسانی که دلم را شکستند